Qilçix

Jiyan bê serok nabe, qet nabe..

Merovê serokatî jê razîbe, bihuştîye…

Jiyan bê pêxember dibe lê bê serok nabe.

Jiyan bê serok nabe. Ev hevok an jî ev diruşme ne min afirandiye, her wisa ne dengbêja navdar Şêrîn Remo, belê ne jî nivîskarê navdar Şîşa Tenûrê, belê rêcîm û kesên diktator afirandine dako dema koletiyê vegerînin. Koletî jî bi gelek şêweyan dibe, ne gereke tu li ser serê desthilata welatekî be ta ko tu diktator bî, merov wek bav dikare diktator be, merov wek serokê partiyekê dikare diktator be, wek birêvebirê koşkek paltalkê dikare diktator be, wek spîkerê bernameyek televizyonê dikare dikatator be û wek nijadekî di axaftina mijarekê de dikare diktator be..her wisa gelek nimûne hene.

Jiyan bê serok nabe. Di vê hevokê de miletek tune dibe, bê viyan û biryar dibe. Ev diruşme tê wateya ko serok mir, dê milet jî dimre, ji ber jiyan bê wî nabe.

Di vê diruşmeyê de du tişt biser dikevin, diktatorî û berjewendiya kesane, diktatorî ava û berfireh dibe û li gor têgihaştina ji qeder û sofîtiyê re tê perwerde kirin, merovek bi hesanî dikare merovekî bê guneh bikuje û bibêje: xeber(sixêf) ji serok re dan, ji bo sixêfeke wek; ez di xuşka wî ya piçûk nim bê kuştin, yan jî wêneyê wî li dîwarê mala xwe nexine. Berjewendiya kesane jî hin tê parastin û hin jî wek piroje biser dikeve, nimûne jî gelek in, di dema SEDAM HUSÊNê diktator de, ji Sedam re digotin; em jiyana xwe gorî te dikin, hin kesan ji tirsa diktator wisa digotin û hin kesan jî ji bo ko pirojeya berjewendiya xwe ya kesane bipêşde bibin û biparêzin, wisa digotin. Di vê diruşmeyê de merovek dikare ji dû firotina wêneyê serok û alîkariya ji serok re bibe melyonêr. Her wisa niha li Sûriyê jî wisa ye, ko tu bê dilê xwe nebejî; bijî serok tu av û av çû, tê wek çirçirkekê bê perçiqandin.

Dibêjin di dema pêxemberekî ji pêxemberan de, ewê ko bîr û boçûnên wî di serdema destpêka sedsala bîst û yekê de li miletê wî bûn bela, jixwe gelek pêxember hatin û çûn, ez ne navê hemiyan dizanim û ne jî dikarim navê wan bijmêrin û bibêjim, îca di dema kîjanî de bû ez jî nizanim, lê dibe ko ne pêxember be jî ha, lê ew xwe wek pêxemberan dibîne, ma Bûda pêxember bû?, lê wî ji mirîdên xwe bawer kir ko bûye pêxember, ev jî şêweyek ji şêweyên nexweşiya meznahî û diktatoriyê ye. Dibêjin mirîdên pêxemberekî ji wan pêxemberan gotin: jiyan bê te nabe, û wî jî bawer kir.

Mînakek ber bi çav di dîroka merovantiyê de heye, nimûneya me li jor anî ziman ko ew jî Bûda ye, wî serokî, biborin wî pêxemberî jî guman kir ko bûye pêxember, îca mirîdên wî jî guman kirin an jî bi xwe dan bawer kirin ko jiyan bê wî nabe.

Jixwe serok biborin pêxemberê sedsala bîst û yekê ling daniye ser ling û bi wan hovan dikene, di nava xwe de şad û kêfxweş dibe, ko baskê wî wek ê çûkê zelore hebiwana dê ji kêfan re bifirya.

Merovekî daxuyaniyek di derbarê pêxember, biborin serok de belav kir û têde diyar kir ko pêxember, biborin serok merovekî newêreke û ji meznahiyê hez dike, bi nexweşiya meznahiyê ketiye, xwe dike mêr lê di nava xwe de pisîke. Jixwe wî merovî piştî daxuyaniya xwe ya ko bi xwînê hatibû nivîsandin li kolana Sinceqdar, li Amûdê benzîn bi xwe dakir û agir bera laşê xwe da ta ko bû qirik, berî ko peyên pêxember, biborin serok wî bi şêweyê xwe bikujin.

Merovekî din ji wî ders girt, mêrantî di xwe de dît, nav di xwe da û wî jî daxuyaniyek belav kir û têde diyar kir ko pêxember, biborin serok qet rexneyan napejirîne, roja din di mala wî de bumbeyeke ji 500Kg TNT teqiya û taxeke sax ji kok de wêran kir û gelek jin û zarok kujtin, dibêjin zarokek ji wêranê filitî û got; min tiştek nekiriye..ma gunehê min çiye...ka diya min..?!

Nivîskarekî jî sê gotarên rexneyî di derbarê pêxember, biborin serok de weşand, du roj neçûn dadgeha bi serokatiya pêxember, biborin serok rûnişt û 33 sal ceza da nivîskar, divê 33 salan di koxa mirîşkan de bixwe, vexwe û razê, wî di gotarek xwe de anîbû ziman ko mêrantî ne bi zirt, fort û boqê simbêla ye, belê bi helwesta rast û dirust e.

Nivîskarekî din jî bîst û du pirtûkên pesindariyê di derbarê pêxember, biborin serok de derxistin, şazde ji wan tenê wêneyên serok bûn, xelata wî jî piştî demekê di bûyerek ne diyar de jiyana xwe ji dest da( gelek kes zanin çima). Jixwe ya ko her kes dizane, pêxember, biborin serok girûpek ji nivîskarên fanso li xwe kom kiriye û ta niha şêst û şeş pirtûk bi navê wî çap kirne. Lê kesek nizane çima û çilo her ji demekê yek ji wan nivîskarên fanso nebedî dibe.

Hin kesên hevrik li ser çiyakî asê gihan hevûdu û li dujî vê duruşmeyê derketin û gotin: jiyan bê pêxember, biborin bê serok dibe û dibe jî, çilo jiyan bê wî nabe, çimkî her yek ji me dikare bibe serok. Serokatî ji ba merovaye û ne ji ba xweda ye. Rojekê ji rojan merovekî kawik ji wan hevrikan ji bajêr dizîvire gundê xwe, gundê ko ji dinyayê qut bibû, ji cugrafiya û ragihandinê hatibû birîn û nûçe nedigihanê ko ne bi merovan biwa, ewê gundî ko ji tirsa kuştina li ser destên mirîdên pêxember, biborin serok bibû yek ji wan, lê rojê hezar nifir lê dikir, dema giha ser bênderên gund kir qîr û bang kir; hawar..hawar.. pêxember, biborin serok mir, îca ka çilo emê bê wî bijîn?. Piştî konê şîniyê yekî nav di xwe da û got: binerin va em bê pêxember, biborin bê serok dikarin bijîn, hemiyan serê xwe hejandin û bi wateya belê raste li hevûdu nerîn, yekî din jî nav di xwe da û got: çima dê nemire, mane merove wek me, hemû pêxember ji Adem ta bi Çîko mirin, hemû serdar û rêber ji Malko ta bi Cîvara mirin û jiyan berdewam bû, îca ev çi derew, fen û fût û xape ko jiyan bê pêxember, biborin bê serok nabe. Piştî yazdeh mehan mirîdên pêxember, biborin serok bi bihaneya danheva alîkariyê li gund bûn mêvan û piştî nas kirin ko kawiko nûçeya mirina pêxember, biborin serok belav kiriye, êrîş birin ser mala wî û ew, jin, zarok û kalê bavê dan ber bêr û qazmeyan tako hemû bi ser hevûdu de kirin mîna komek ji goştê bi hawin kutandî, û mirîdan bi hevûdu re bang kirin; bijî pêxember, biborin bijî serok, jiyan bê pêxember, biborin bê serok nabe.

Di durişmeya jiyan bê pêxember, biborin bê serok nabe de; miletek bi hişê merovekî dirame û ev yek têkçûna wî miletî tîne, ji ber tevger, raman, rabûn û rûniştin, dîrok û şaristaniya milet dirawestîne.

Dibêjin mirîdên pêxember, biborin serok kor, xwîn germ û sofî ne û ne bi hişê xwe diramin. Ev şêweyek ji şêweyên koletîya sedsala bîst û yekê ye.

Ji bo ko jin ji ber tenûr û tifik, ji bin qirş û piştiyên pûş rabin, xwe ji ka û tenya bixêrîkan daweşînin, û xwe azad bikin, bi mehneya koletiya ji serok re, biborin bi mehneya kar û xebata di ber serok de ji ber tenûr, tifik, û kadînan derketin, û bi ser serê mala ketin, li bin siya çiyayekî ji çiyayên welêt, ê ko niha bi navê serok tê binavkirin,  konferansa jinên pêxember, biborin Serok a yekem li darxistin. Di konferansê de (Yekîtîya Azadiya Jinên Çolistan) hat ragihandin. Ta radeyekê ev yeka han ji bo jinên Çol tiştekî serkeftbû, ko jin bikaribin pêşeroja xwe bi destê xwe nîgar bikin, lê dema ko diruşmeya wan a sereke; Konferansa me çareserkirina pirsa Çolistanê napejirîne ko pêxember, biborin ko serok neçe seyranê. Sedema jiyana jina Çolo serok e.  Ko pêxember, biborin serok bi azadî neçe seyranê, Çolistanê li ser bertevek ji zêr bidin me me navê. Jinên Çolistanê hemî ji bo Pêxember, biborin ji bo serok dijîn. Bêyî pêxember, biborin bêyî serok jinên Çolistanê yazde dolaran naynin”.

Jineke dil paqij ji nav wan rabû ser pêyan, nav di xwe da û got: wisa nabe, ev yek şaşe, ev koletîye, ev têkçûna me û kesayetiya me ye, ko şêst melyon Çolistanî nikaribin merovekî din wek wî bînin û bikin serok, bila em hemû tunebin baştire. Jinên ko digotin; em bêyî serok yazde dolaran naynin, bi incika porê wê girtin û ew bi ziman û serê memkên wê ve daliqandin.

Berî du rojan min gotarek di bin navekî biyanî de xwend, bê guman nivîskarê wê ji tirsan re navê xwe eşkere nekirbû, xaleya sereke ew bû ko di diruşmeya; jiyan bê serok, biborin bê pêxember nabe, miletek qambostî û bê vîn dibe, bê biryara azad dibe û miletê ko ne azad be nikare pêşeroja xwe nîgar bike.

Min jî ji bo azadiya hiş û ramanan, ji bo vîna azad, ji bo ko merov azad bijî û bi azadî baweriyên xwe hilbijêre, sînorên diruşmeya; jiyan bê serok nabe, çirandin û niha li derveyî cugrafya dijîm.

Li derveyî cugrafya jiyan bê serok nabe, jiyan bê serokan baştir dibe, her kes azad e û di ferhenga wan de; koletî..diktatorî..jiyan bê serok nabe, wêneyên serok, navê serok, dîkê serok, mirîşka serok, nimêj ji bo serok, çiya bi navê serok, zarok bi navê serok, alîkarî ji bo serok, nînin. Her merovek serokê xwe ye.

06/05/2006