Qilçix

Nilson Mandêlayê kurdan

Hebû nivîskarek, helbestvanek, torevanek, hêdî hêdî gotin û peyv li hevûdu siwar dikir dako helbestekê birêse û bide belavkirin, hinan dixwendin, hinan jî nedixwendin, ta bi vir cihê rêzê bû, ji ber ko rexnevan tunebûn wî wek marê reş li ber çavan reş bikin.

Piştî partî û Internêt derketin, nivîskarê me, helbestvanê me, torevanê me li ser terya xwe nema û bû siyasetmedar, bû endamê partiyekê ji partiyên Paramisyomiyane, ango bû helbestvan û siyasetmedar, ta çi radeyê her du dikarin bi hevûdu re bijîn, tenê Nilson Mandêlayê kurd dizane, piştî bû siyasetmedar hezkerên wî hêdî hêdî kêmbûn, çimkî bi terya xwe lîst û bi tundî şerê paramisyomên din kir, digot partiya me ji hemû partiyên din çêtir, baştir, dirêjtir, xweşiktir, paqijtir, ronîtir, rastir, mastir, tirtir, mirtir, firtir, şirtir, qirtir û zirtir e. Wisa kir û kir ta ko xwe têkbir û kes li dor xwe nedît, bi tepa bi serê xwe ket û neket nema giha tirêna merovantî û hezkerên xwe. Yekî wek min ziman dirêj nameyek bi riya E-mailê jêre hinart, têde nivisandibû: ta tu helbestvan bû tu cihê rêzê bû, lê piştî tu bû endam di partiyekê de û ew ji mafê te bû, te ji xwe û partiya xwe pêve kesî din nedidît, te partiyên din tune û pîskirin ta ko tu jî ket û têkçû, ma dibe merov xwe tenê bibîne, ma dibe tu her kesî tune bikî dako tu biserkevî, tu ne tenê li dunyayê dijî, tu ne tenê kurdî, tu ne tenê helbestvan û siyasetvanê miletê xwe yî, rastî hemû ne li ba te yî, lê diyare piştî te xelata Madona wergirt û mirîd û sofiyên partiya te ji te re li çepkan dan tu ji ser hişê xwe çûyî, de xwedê xelefa te li te vegerîne.

Dawiya dawî helbestvan û siyasetmedarê me ne bi helbestê biserket û ne jî bi siyasetê biserket, hun zanin niha çi dike?, ezbenî xefkan li ber mişkan vedide dako pirtûkên wî nekirkitînin.

11/11/2006